Çoğu kişi farkındadır, yaşamımızın tamamen tüketmeye yönelik olduğuna. Özellikle bizim gibi ülkeler ve bizim gibi orta düzey kişiler için bu durum daha da belirgin. Sanattan tutun spora bilim ve teknolojiye kadar her şeyi saniyesine tüketmekle mükellefiz. Bir şarkı düşünün yaz aylarında mekanlarda çalıyor birden ünlü oluyor kimsenin dilinden düşmüyor ama ömrü 3-4 ay.Tüketim çılgınlığının bendeki yansıması ise şöyle:
"Minimal yaşa B. Aman ihtiyacından fazlasını alma, sence buna gerek var mı" deyip kıyafet dolabını ağzına kadar doldurmak:) En azından farkındalığım var deyip kendimi teselli edeyim.
Tüketiciyim ama yine de sosyalistliğin vermiş olduğu faydayı hissedebiliyorum, hele ki şuanda hunharca devam eden evlilik hazırlıklarımda.
Benim gündem belli, evlilik. Evlenecek ve taze evlenen arkadaşlarla devamlı fikir alışverişindeyim. Onları dinledikçe kendimi bu kadar kaptırmadığıma şükrediyorum.
Misal geçenlerde biri şunu dedi
"B.ciğim benden tavsiye kına tahtını sakın hazır alma yaptır yarı yarıya denk geliyor."
Kına mı tahtı? Çok komik değil mi len.
Evet kına, nişan, kız isteme falandı filandı tabi ki de girişmeyeceğim işler ama her ne kadar ıyyy ben bunları yapmayacağım desem de gereksiz diye tabir edilecek bazı kararlar almadım değil, mesela wedding clip. Wedding clip için anlaştığım gün kendimi kapitalizmin serin sularına bıraktığım gündür. abartmıyorum 2 gece uyuyamadım.
Gelelim gelinliğe.
Yola şöyle çıkmıştım. Iyy kabarık taşlı bol dantelli gelinlik mi iğrenç. Benimkisi kesinlikle kabarık olmayacak, iyi bir terzi bulup diktireceğim. Vereceğim para 2.000 TL' yi geçmeyecek, sonuç: kendimi tasarımcının ofisinde hat katır dizayn yaptırırken buldum, hat katırı yazmayı bile beceremiyorum. Bu nasıl bir sektör midem bulandı 7.500 TL'ye dikiyorum dedi 3.500'e anlaştık, Allahsız.
Bu paraya hiç üzülmedim efendim, inşallah bitince de üzülmem efendim.
O değil de giden paranın haddi hesabı yok, keşke evleneceğime iş kursaydım:(
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder