Baba nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Aslında bu haftasonu eve sizi ziyarete gelmemin bir amacı var. Sonunda cesaretimi toplayabildim ve sizinle konuşmaya karar verdim. Niye bu kadar beklediğimi soracak olursanız da tek diyebileceğim korkaklık.
Bugüne kadar hep merak etmişsinizdir. Yaşıtlarım evlenirken benim bırakın evlilik hayali kurmamı bugüne kadar bir erkek arkadaşımın olmaması tuhafınıza gitmiştir. Kendimle çok savaştım, emin olmak istedim. Ben erkeklere karşı zerre ilgi duymuyorum. Elimde değil olmuyor.
Şok etkisi sessizliği...
Hehehhhehh. Nasıl da ödünüz koptu ya kıyamam.
Çıtayı Allahuekber Dağlarına yükselttiğime göre esas konumuza geri dönelim.
Benim uzun bir süredir erkek arkadaşım var, hem de oldukça uzun bir süre. Biz artık evlenmek istiyoruz. Nasipse yaza yeni hayatıma başlamak istiyorum.
Ne mezunu, nereli, anası babas neci?
Eminim isminden önce bu soruların sorulacağından. İşin kötü tarafı 3 sorunun cevabı da ofsayt. İşte korkunun en temel kök nedeni.
Bundan sonrası artık demogaji yeteneğime ve iletişim gücüme bağlı.
Korkuyoruz blog reyizzz
Şen şakrak bir yazıyla dönüş yapmak dileğiyle...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder