Drama Queenlik Bizim İşimiz!

Ufak tefek şeylerden mutlu olmaya bayıldığım gibi yine ufak şeylerden hüzünlenmeye de bayılırım. Küçük bi anı, mekan, bi şarkı rahatlıkla uzaklara dalıp gözlerimin dolmasına neden olabilir.

Eski çalıştığım yerle ilgili her detay beni duygulandırıyor. Yeni çalıştığım yere 8 aydır hala ait hissedememem, benimseyememem ve bi türlü sevememem sanırım bu yüzden. Bi de işin enteresan tarafı eski yerde çalışırken de şikayet ediyodum aman burası bok gibi çok sıkıldım artık diye. Ama şuan o günler çok tatlı geliyor. Ne pislik insanım ya..

Dün işten erken çıkarak eğitime gittim. Kapıdan çıktığımda hissettiğim mutluluğu ve özgürlük hissini anlatamam. Güvenlikten çıktım, yüzüme bir rüzgar çarptı, temiz sanayi havasını şöyle bi içime çektim arkamı döndüm ve dedim ki "Çalışın köpekler, ben eğitime gidiyom."


Neyse eğitim bitti tekrar işe dönerken bir araba farkettim, içindeki oldukça tanıdık bir simayla. Anam bi de baktım eski çalıştığım yerde bütün gün yanında, peşinde dolandığım Memço Abim. Hemen sarıldık ettik, sohbet muhabbet yanından ayrılasım gelmedi yeminle. Dışarıda görüşmenin eksikliğini hissetmediğim, karakterimin ve düşüncelerimin hiç de uymadığı biridir Memço Abi. Ama seviyorum işte adamı, komik, karekteristik bir tip ve bana eskiyi hatırlatıyor. Bu sebepledir ki yine işe döndüğümde bi duygusallık çöktü üstüme, eski firmamı ve oradakileri düşündüm durdum.

Ee bu kadar işyerlerinden bahsetmişken şimdi, motivasyon kaynaklarına değinmesem olmaz. İşyerinde nasıl motivasyon sağlanabilir, işte size en etkili yöntem:)

Hadi iyi seyirler..