Bayab B. Boş Zamanlarında Zamanda Yolculuk Yapmayı Çok Sever...

Hiç zamanda yolculuk yaptığınızı hayal etmiş miydiniz sayın okuyucu? Durup ciddi ciddi hayalini kurmasanız bile, şöyle yapsaydım acaba şuan ki durum ne olurdu gibi düşünceler muhakkak kafanızdan geçmiştir.

Ben bu aralar Kelebek Etkisi misali bir hayat yaşamaya başladım, devamlı bir fantastik hayaller, kaderi değiştiren hamleler yaptığımı düşünmeler falan, yine işsizliğim hat safhaya ulaştı.

İşte hep bunlar son zamanlarda ardı ardına izlediğim zaman yolculuğu hikayeli filmler yüzünden.




Siz de izleyin hayatınızı fantastik öğelerle süsleyin ki tek deli ben kalmayayım. Monoton yaşamlar için birebir zamanda yolculuk filmleri listemi sizlerle paylaşmaktan onur ve şevk duyarım güzel okuyucu:)

Source Code

Source Code
Yönetmen: Duncan Jones
Oyuncular: Jake Gyllenhaal, Michelle Monaghan, Vera Farmiga

Tür: Bilim-kurgu

Tarih:2011

IMDB Puanı:7.5
Konusu: Yönetmen Duncan Jones'un yeni bilim-kurgu projesi 'Yaşam Şifresi', kendini devlet destekli gizli bir deneyde bulan askerin heyecan dolu macerasını anlatıyor.

Geçen haftasonu izlediğim tazecik bir film. Yine bir zamanda yolculuk hadisesi. Ya ben bu Jake Gyllenhaal'a aşığım sanırsam. 3 haftadır aralıksız onun oynadığı filmleri izliyorum, sapık misali.

Reconstruction
Yönetmen: Christoffer Boe
Oyuncular: Nikolaj Lie Kaas, Maria Bonnevie, Krister Henriksson

Tür: Romantik-Drama

Tarih:2003

IMDB Puanı:7.5
Konusu: Alex, güzel sevgilisi Simone ile düzenli bir hayatı olan Danimarkalı genç bir fotoğrafçıdır. Bir akşam metroda karşılaştığı bir kadının peşinden gider ve kız arkadaşı Simone’ye hiçbir şey söylemez. Onunla bir barda sohbet etmeye başlarlar. Alex, kendi içinde Aimee’yi ömrü boyunca tanıyormuş gibi bir his duyar. Gecenin sonunda ertesi gün buluşmak üzere sözleşirler. Ancak Alex evine döndüğünde yaşadığı ev artık yok olmuştur. Ne ailesi, ne de sevgilisi onu kimse tanımamaktadır. Alex tüm geçmişini, kimliğini yitirmişken, onu tanıma şansı olan ve kim olduğunu ispat edebilecek tek kişi Aimee’dir. Fakat sorun düşündüğü kadar kolay çözülemeyecektir.

Konusundan da anlaşılacağı üzere kafa yakan filmlerden. Anlamlandırmaya çalışarak boşuna yorulmayın, filmin keyfini çıkarın yeter.

The Time Traveler's Wife

Yönetmen: Robert Schwentke

Oyuncular: Eric Bana, Rachel McAdams, Ron Livingston

Tür: Drama, Fantastik, Romantik

Tarih:2009

IMDB Puanı:7.1
Konusu: Audrey Niffenegger’ın romanından uyarlanan film Henry DeTamble adında bir zaman yolcusunun Clare Abshire ile tanışma ve aşk öyküsünü anlatır.

Bana About Time filmini anımsattı zaten her iki filmde de aynı hatunu görüyoruz. "Ayy ben Romantik tarz severimmmm" diyenler için süper seçim.

Donnie Darko

Yönetmen: Richard Kelly
Oyuncular: Jake Gyllenhaal, Jena Malone, James Duval, Maggie Gyllenhaal

Tür: Bilimkurgu, Dram, Fantastik

Tarih: 2001

IMDB Puanı:8.1
Konusu: 80’lerin sonunda geçen öyküde, Donnie Darko adında 16 yaşında bir genç, bazı gerçek olmayan görüntüler görmeye başlıyor. Özellikle de tavşan kostümlü bir adam beliriyor sık sık. Çevresiyle uyum sorunu yaşayan genç, ailesinin ve okulun kendisi için çizdiği yoldan ayrılıp, esrarengiz misafirinin izinden gidecektir...

Zaman yolculuğu denildiğinde bu filmi atlamak ihanet olurdu. Sadece bu türde değil ömrüm boyunca izlediğim filmler içindeki en favori filmlerimden. Ve tabiki de yine Jake Gyllenhaal. Aşkla bağlıyım.
Bir de ismini Karanlık Yolculuk olarak çevirmeselerdi iyiydi, insanda 3. sınıf bir korku filmiymiş havası uyandırıyor:(



Predestination
Yönetmen: Michael ve Peter Spierig

Oyuncular: Ethan Hawke, Sarah Snook ve Noah Taylor 

Tür: Bilim-kurgu

Tarih:2014

IMDB Puanı:7.5
Konusu: zamanda seyahat edip olmuş ya da olası olayların önüne geçmeye veya suçluları yakalamaya çalışan bir zamansal ajanın hikayesini konu eder. Gizli bir serivise bağlı çalışan ajanın son görevi ise; 1975 yılında New York'ta yaptığı bir patlamada 11.000 insanın ölümünden sorumlu olan Fiyasko Bombacısı adlı kişiyi bulup bu patlamanın hiç yaşanmamış olmasını sağlamaktır... Görevi için 1970 yılına New York'ta bir barda, barmen olarak çalışmaya başlayan ajan orada “Evlenmemiş Anne” rumuzlu John isimli bir köşe yazarıyla tanışır. Küçük bir bar sohbetiyle başlayan ikilinin sohbeti, gecenin ilerleyen saatlerinde daha da derinleşir.
En etkilendiğimi en sona bıraktım. Filmi izledikten sonraki tepkim: Kafam Yandı! oldu. Valla nasıl söylesem kendini bir kısırdöngü içinde bulmak istiyorsanız tam bir paradigma aşığıysanız, bu film bulunmaz nimet. Yan etkileri ruh sağlığında bozulma, neden sonuç ilişkisini yitirme:)

Şimdi sırada Edge of Tomorrow, Frequency var. Haydi bakalım bana iyi yolculuklar...

İstanbul Ardından...

Selam süper egolar

Geçtiğimiz bir zamanda size gezi planlarımdan bahsetmiştim. Ahanda bu yazıda     http://www.selambenb.blogspot.com.tr/2014/12/spontan-islerin-adamym.html

Şimdi zaman anılarımı anlatma zamanıdır. Taze taze sıcak sıcak...

12 Aralık cuma günü öğlen saatlerinde İstanbul'a varmış bulunduk. Havalananında bizi kötü bir hava karşılamış olsa da eşyaları otele bırakıp attık kendimizi İstiklal Caddesine.

İlk mekan Topshoptu. Malum biz eziğiz bizim buralarda Topshop bulunmuyor. Neyse mağazaya girdik tam çıkıyorken arkadaş heyecanlı bak bak kim var orada diyor. Kadebostany Amina kıyafet bakıyor kendine. Heyecanlandık ve utandık konuşamadım. Bi yandan da mal gibi bakıyoz kıza kız da bize bakıyor. Çıkıverdik oradan. Çıkınca hemen sarıldım telefona arkadaşı aradım. Bilet sorsaydın ya bana ve gaz verme cümlelerinden sonra telefonu kapattım, gazımı almıştım artık hazırdım.

Topshop'a geri döndüğümüzde tabiki de kızdan eser kalmamıştı. İstiklalde sapık gibi arayan gözlerle ilerlemeye başladık. Mangoyu görünce aha kesin burdadır dedim ve daldım içeri. Hedef tam karşımda duruyordu, utanarak gittim ilkokul İngilizcesiyle başladım konuşmaya.

O kadar sıcakkanlı enerjisi yüksek bir hatundu ki, mütevazılığına ve tavrına hayran kaldım. Fotoğraf çekilmek istediğimde hemen karizmatik başkan Kadebostan'ı da çağırdı yanına, kısa bir muhabbetten sonra hoş bir anı ve fotoğraf elde etmiş oldum.

Cuma gecesi planı tabiki de yılların özlenen mekanı Machine Club'tı. Oraya gitmeden önce Küçük Beyoğlunda Hönönö isimli shotlarımızı çaktık. İçiş felsefesi çok eğlenceli. Garson altı kalın bardağı çaatttt die masaya vuruyor, shot köpürüyor ve 1 yudumda içiyorsun.



Oradan Machine Club'a geçtik gayet ölü bir saatte. Enerjimiz yetmedi ve oranın en eğlenceli saatlerine kalamadık.

Ertesi gün nihayet büyük gün geldi çattı. Bok var gibi konser 10'da diye o saatlerde gittik oraya. Tıklım tıkış ve iğrenç bir atmosferde konseri izleyemeden geceyi sonlandırdık. Sahneyi bir 10 sn civarı görebilmişimdir neredeyse. Ama yine de nolursa olsun, bu harika konsere gittiğim için çok mutluyum. Bi daha olsa bi daha gitmem ama İnş İzmire de gelirler diye dua ederim.

Konserden bir sahneyle yazımı bitiriyorum. Hoşçakalın cicişler.

Müziğin Bünyeme Etkisi

Daha önce de bahsetmiştim azcık duygusal insanım doğal olarak müziğin bana etkisinin hat safhaya ulaştığı noktalar olabiliyor. Olabiliyor diyorum çünkü bu etki moduma göre değişkenlik gösteriyor, gün geliyor çalan müzik içimi titretiyor, bazen etlerimi yolasım geliyor; gün geliyor üfff kapatın şunu sükunet istiyorummm diye bağırabiliyorum.

Müzikle ilgili değişik bi duygu değişimi yaşadım geçenlerde. Özel dönemimdi belki ondandır diye düşünüyorum ya da umuyorum:) Çünkü bazen bu duygusallık beni korkutuyor.

İşten geldim yorgun argın bir şeyler hazırladım, yemek yiyorum tek başıma. Tek başıma yemek yemeği sevmem bu sebeple olsa gerek ya radyo ya tv açık olur maksat evde ses olsun. Yine her zamanki gibi Joy FM dinliyorum. Jason Mraz'dan I'm Yours şarkısı çalmaya başladı. Hastası olmamakla beraber sevdiğim bir şarkı ama belki 1 yıldır denk gelip de dinlememişimdir. Neyse şarkı çalmaya bir başladı bildiğin için için ağlamaya başladım, belki küçük bir anıyı çağrıştırdı belki geçen yılı bilmiyorum ama nasıl içten ağladığımı anlatamam. Anlatamadığım gibi bir sebep de gösteremiyorum.

Bir de genç ergen gibi Rammstein dinleyip dinleyip evde gaza gelişlerim var o ayrı bi mesele. Dinleyip birden bende son otobüse yetişme isteği yaratan ve bu amaçla yokuş aşağı koşturmamı sağlayan yine Rammsteindır. Teşekkürler Rammstein, Prodigy gibi gaz veren gruplar... Benim gibi uyuz insana bu denli enerji aşıladığınız için sağolun varolun.

Yeri gelmişken bu aralar sıkça dinlediğim bir kaç favori müziğimi paylaşayım madem, yazım boşa gitmesin.

Kadebostany-Walking with a ghost (Aralıkta İstanbul'a geliyiler.)

Redd- Don Kişot

Redd- Prensesin Uykusuyum (Redd'e kıyak geçtim.)

Blue Foundation- Bonfires

Yoav- Beautiful Lie

Yoav- Club Thing (Kemikli yüzüne kurban..)

Beck- Everbody's Gotta Learn Sometimes

Beirut- Postcards from Italy (sıcacık şarkı)

Depeche Mode- Heaven

Chemical Brothers- Salmon Dance

Jay Jay Johanson-She Doesn't Live Here Anymore

Jay Jay Johanson- She's mine but i'm not hers.

Koop- Koop Island (gözümü kapatır kulaklığı takarım kendimi tatilde hayal ederim.)

Teoman- Gündüz Düşleri

Hurts- Wonderful Life

David Bowie- I'm Deranged (Lost Highway in başlangıç müziği kendisi)

Bu liste uzayıp gider...
İyi dinlemeler.

Şeker Tadında Filmler

Yine bir film yazımla karşınızdayım.

Geçen Kabus Tadında Filmlerden bahsetmiştik, içimizi karartmıştık, bugün de insana huzur veren tebessüm ettiren filmlerden bahsedeceğim.

Bu listemin ilk sırasında kesinlikle bu konuda tek geçtiğim bir film

Big Fish (IMDB:8/10)

Etrafınızda hikayeler uydurup anlatmayı seven bir yakınınız var mı? Eğer varsa bu film tanıdık gelecek.

Tartışmasız Tim Burton’un en iyi filmlerinden olan Big Fish benim için mutluluk filmi. Adam bu filmi çekerken resmen, mutluluğun resmini çizemem ama filmini yaparım demiş. Bir baba oğul ilişkisinin konu aldığı film insanda adeta terapi etkisi yaratmakta.

About Time (IMDB:7.8/10)

Yine bir baba oğul ilişkisi, film boyunca hem yüzünüzde bir sırıtma hem de gözlerinizde hüzün olacak.

Dikkat bu film keşke bende de olsa dediğimiz fantastik öğeler içerir.

Garden State (IMDB:7.6/10)

Müzikleri öpülesi film.

Ev ve memleket filmi, nedensiz bir mutluluk hali barındırıyor.

Forrest Gump (IMDB:8.8/10)

Şeker gibi bir adamın şeker gibi filmi. Saf ve temiz bir başarı hikayesi.

Intouchables (IMDB:8.6/10)

Gerçek bir olaya dayanması  ve filmin sonunda gerçek kahramanlarını göstermesi filmi daha da çekici kılıyor. Bu filmde boyundan aşağısı felç olan bir adamın bakıcısı sayesinde hayata tutunma hikayesini göreceksiniz.

Amelie (IMDB:8.5/10)

İsmini bir türlü okuyamadığımız Fransız filmi. Film tatlı bir kız ve sevdiği adama ulaşmak için kurguladığı oyunlar üzerine. İyi aklıma geldi bir daha izleyeyim.

Life of Pi (IMDB:8.1/10)

Bu film muhteşem görsel sahnelerinden dolayı Allah Rızası için ses sistemi ve 1040mp de projektörle duvara yansıtarak izlenmeli. Film vahşi bir hayvanla bir adamın arasında oluşan dostluğunu içerir.

Soul Kitchen (IMDB:7.3/10)

Bir Fatih Akın filmi. Pazartesi sendromuna karşı Pazar günü izlenecek tatlı ve huzurlu  bir film. Güzel müzikler içeren bir film.

Huzur dolu filmler dendiğinde ilk aklıma gelenleri sizlerle paylaştım. Umarım en kısa zamanda izlersiniz. İyi seyirler.

Kabus Tadında Filmler

İlk ciddi yazımla tekrar karşınızdayım.

Bundan 2 yıl öncesine kadar film konusunda azcık kıttım. Film izlemeyi her zaman sevmişimdir ama hoşlanacağım tarz filmleri bulma konusunda baya kötüydüm.

Bir gün çok sevdiğim bir arkadaşım (şimdi görüşmesek de onu anmış olalım:)) "beğendiğin filmin yönetmenine bak, o yönetmenin diğer filmlerini de izlemeye çalış böylece ne izleyeceğim kararsızlığından kurtulursun" diye bir tavsiyede bulundu.

Vee o günden sonra benim favori yönetmenlerim dolayısıyla favori filmlerimin sayısı otomatik artmış oldu.

Bu bölümde sizlere biraz karanlık, biraz da kafa karıştıran 2 yönetmenden ve onların birkaç filminden bahsedeceğim. Aman dikkat yağmurlu havada arka arkaya birkaç tane izlediğinizde depresyona giriyorum veyahut deliriyorum hissiyatı verebilir:)

David Lynch

Bu tipini yediğimin şahane insanı çok yönlü yeteneği olan yönetmenlerden biri.

Efenime söyleyim kendisinin resimden tutun müziğe kadar çok sayıda sanat dalında yeteneği bulunmakta.

1946 yılında doğan Amerikalı yönetmen filmlerinde kısık sesli gürültüler, çürümüş nesneler, bozulmuş karakterler ve polarize edilmiş karanlık dünyalar kurgulaması ile dikkatleri üzerine çekmiştir. Kariyeri boyunca aykırı fikirlerini kendine özgü, nesnellikten uzak ve sembolik anlatımıyla cesurca sinema perdesine yansıtan yönetmenin özellikle 2002 sonrasındaki son dönem filmleri, fazla kişisel olmakla eleştirilmiştir.


Ne kadar doğru bilemeyeceğim ama kendisi psikolojisinin çok bozuk olduğu gerekçesiyle psikoloğa gitmiş ve psikologtan tedavi görmenin yaratıcılığını köreltebileceğini duyduğunda bu şekilde yaşamaya devam etme kararı almıştır. Zaten normal bir kisinin bu filmleri yaratması düşünülemezdi.

Bayıldığım Filmleri:

1- Lost Highway (Kayıp Otoban)
Yayın tarihi: 15 Ocak 1997 (Fransa)
IMDB: 7.7
Oyuncular: Bill Pullman, Patricia Arquette, Balthazar Getty, Robert Blake
Süre: 135 dakika
Senaryo: David Lynch, Barry Gifford

Lost Highway David Lynch’in beni en çok saran filmlerinden biri. Filmin başlangıcındaki Dawid Bowie’nin I’m Deranged müziği olsun, film boyunca en hard sahnelerde çalan Rammstein müzikleri olsun beni benden almıştır. Sex ve şiddet sahneleri içeren bir film. Ayrıca filmin çok kısa bir sahnesinde Marilyn Manson’u da görmüş oluyoruz.

Paralel 2 hayat arasında geçen bir film. Üzerinde bolca düşünmeniz gerekecek:)


Konusu kısaca şöyle: (alıntı)

Film Fred Madison'ın (Bill Pullman) diafonda "Dick Laurent öldü" sözünü duymasıyla başlar. Fred ve karısı Renee (Arquette) her sabah evlerinin önünde bir video kaset bulurlar. Video kasette eve gizlice girilmiş ve çift uyurken videoya alınmıştır. Çift, iki detektife başvurur. Bu arada bir caz müzisyeni olan Fred, karısının onu aldattığından şüphelenir. Bir partide gizemli adam ile tanışır. Gizemli adam aynı anda iki yerde olabileceğini Fred'e gösterir. Sabah, Fred yine bir video kaset bulur. Video kasette ise karısını vahşice öldürdüğünü izler. Hatırlamadığını söylemesine rağmen, idama mahkûm edilir ve hapse atılır.

2- Mulholland Drive
Yayın tarihi: 8 Ekim 2001 (Fransa, ABD)
IMDB: 8
Oyuncular: Naomi Watts, Laura Elena Harring, Justin Theroux
Süre: 147 dakika
Senaryo: David Lynch

İlk izlediğim David Lynch filmi olmasından kaynaklanan özel bir hayranlığım var bu filme. Gerçi hepsi benim bebeklerim gibi:) Yine bolbol sürreal sahneler yine bolbol kafa karışıklığı.

Filmin ana fikri: İntihar öncesi fantezi/rüya/hayal (belki de gerçek)




Konusu kısaca şöyle: (alıntı)

Mulholland Çıkmazı (İngilizce özgün adıyla Mulholland Drive), yönetmenliğini ve senaristliğini David Lynch'in üstlendiği 2001 ABD-Fransa yapımı psikolojik gerilim türündeki film. Kara film ve sürrealizmden ögeler sunan filmin başrollerinde Naomi Watts, Laura Elena Harring ve Justin Theroux yer alır. Film, Los Angeles'a gelen ve şehirde kaldığı halasının evinde hafızasını kaybedip saklanan Rita ile karşılaşıp onunla arkadaş olan Betty Elms adlı gözü yukarıda olan bir oyuncunun hikâyesini anlatır. Hikâye, ilgisiz gibi görünen fakat birbirleriyle bağlantılı vinyetler, çeşitli sürreal sahne ve imgeler içerir.

3- Eraserhead

Yayın tarihi: 1 Ocak 1977 (ABD)
IMDB: 7.4
Oyuncular: Jack Nance, Charlotte Stewart, Judith Roberts
Süre: 109 dakika
Senaryo: David Lynch

David Lynch diyip de bu filmden bahsetmemek olmazdı. Film yönetmenin en rahatsız edici filmlerinden. Kendisi David Lynch’in ilk uzun metrajlı filmi olma özelliği taşımaktadır. Bu filmin David Lynch’in sevgilisiyle bir dönem yaşadıkları problemlerden esinlenerek çekildiği söyleniyor. Böyle düşünülmesinin sebeplerinden biri başroldeki Henry karakterinin saçının David Lynch saçına tıpatıp benzemesi olabilir.

Konusu kısaca şöyle:

Kahramanımız Henry’nin kız arkadaşı istenmeyen bir bebek dünyaya getirmiştir. Bebeğin rahatsız edici görüntüsü ve Henry’nin ondan kurtulmak isterken yaşadığı içsel hesaplaşmasını izleyeceksiniz.

Baya kısa oldu:)

Lars Von Trier

Tatlı psikopatlardan bi abimiz de Lars Von Triers. 1956 Danimarka doğumlu yönetmen değişik ve iddaalı söylemlerle de sıkça gündeme gelmektedir.

Nudist Yahudi bir ailenin çocuğu olarak gelişiminde 'duygular, inanç ve zevk' gibi özelliklere pek yer verilmeyen Trier, sonradan kendi yaptığı açıklamalara göre; genç yaşında, sinemayı, birçok şeyi öğrenmek üzere dış dünyaya açılan bir kapı olarak gördü. Kendisine hediye edilen "Süper 8" kamera ile 11 yaşında kendi filmlerini çekmeye başladı ve lise öğrenimi boyunca bağımsız film kariyerine devam etti. (alıntı)

1- Antichrist:

Yayın tarihi: 2009
IMDB: 6,6
Oyuncular: Willem Dafoe, Charlotte Gainsbourgh
Süre: 104 dakika
Senaryo: Lars Von Trier

Filmi izledikten sonraki ilk tepkim Allah belamı verseydi de bu filmi izlemeseydim olmuştu. Pazar gününün olağan kasveti üzerine bu filmi izlemem iç sıkıntısı konusunda bende duble etki yarattı.
Filmden çıkarılması gereken ders: Kendimizi öyle tezlere, bitirme projelerine falan çok kaptırmıyoruz, özellikle de tarih okuyanlar bu konuda dikkatli olsunlar, delirebilirler:)
Bu arada filmin Andrei Tarkovsky’e adandığını söylemekte yarar var.

Konusu kısaca şöyle: (alıntı)
Senaryosunu Trier’le beraber Anders Thomas Jensen’ın yazdığı film, çocuklarını kaybettikten sonra, bir orman kulübesinde olayı unutmaya çalışan bir çiftin yaşadıkları travmayı, epik bir görsel şölen eşliğinde sinemaseverlere aktarıyor. Willem Dafoe'nun bu filmdeki performansı konusunda destan yazdığını söylemek abartılı olmayacaktır. Özellikle Charlotte Gainsbourg'un da sayrıl kadın karakter rolündeki başarısı kusursuz ve filmin etkisini en üst düzeye çıkartıyor.

 2- Nymphomaniac:

Yayın tarihi: 25 Aralık 2013 (İspanya)
IMDB: 7,2
Oyuncular: Charlotte Gainsbourgh, Stellan Skarsgård,
Uma Thurman, Shia LaBeouf, Stacy Martin

Süre: 145 dakika
Senaryo: Lars Von Trier

Danimarkalı yönetmeni sanıyorum çoğu insan son sansasyonel filmi Nymphomaniac sayesinde tanımıştır. Biliyorsunuz bu film IF bağımsız filmler festivalinde gösterildi. Fakat sinemalarda maalesef sansüre takılarak gösterime girememişti. Evet, filmde çok açık sex sahneleri bulunuyor. Fakat bu sahneler filmin içerisinde öyle işlenmiş ki izlerken bünyede kesinlikle rahatsızlık uyandırmıyor. Diğer filmlerine nazaran oldukça sürükleyici bir film 5 saati hiç sıkılmadan izleyebiliyorsunuz.

Filmin içerisinde bol bol ilgi çekici diyalog ve zıtlık bulacaksınız. Filmdeki baş kahraman hatunun odadaki imgelerden yola çıkarak hikâyelerine başlaması çok hoş ve hasta olunası bir detay.

Konusu kısaca şöyle: (alıntı)

Nemfomanyak bir kadın olan Joe'yu merkezine alan film, baş karakterinin doğumundan 50 yaşına kadar olan hayatına, özellikle de cinsel serüvenlerine odaklanıyor. Soğuk bir kış gecesi yakışıklı bir bekar olan Seligman, yolda dövülmüş halde Joe'yu bulur. Onu evine getirip, yaralarını sarar. Joe bu adamın evinde dinlenirken kendi hikayesini de anlatmaya başlar.

İYİ SEYİRLER:)