Yine Eylül Yine Tatil Stayla

Selam

Geçen sene gerçekleştirdiğim, anlata anlata bitiremediğim muhteşem Antalya tatili üzerinden hemen hemen 1 yıl geçmiş. Eylülde tatili bir ritüel haline getirmek istememe rağmen bu sene bu ritüeli yaşadığım olaylar dolayısıyla askıya almıştım.

Ta ki geçen haftaya kadar:)

Geçen hafta aniden böyle bir şey gelmişti başıma:

http://selambenb.blogspot.com.tr/2015/08/hayat-bana-saka-yaptm-dedi.html

Bu haberin akabinde 2-3 gün sonra beklenen telefon geldi:

"Üzülme baba yak bi cugara"

Erkek arkadaşımın açık cezaya sevki çıkmıştı bile.

"Taksideyim eve gidiyorum akşama teslim olacağım dedi."

Hiç bilmeyenler bunun nesine seviniyorsun diye düşünebilirler. Şöyle tarif edeyim. En yakının ceza evinde, hiç bir şekilde görüşemiyorsun, haber alamıyorsun. Öldü mü kaldı mı hasta mı bilmiyorsun, nasıl olduğunu öğrenebilmen için 1 hafta beklemen gerekiyor. Perşembe günleri sadece 10 dakikalık bir telefon görüşmen var, bıdır bıdır konuşarak anca avukattan haberleri aktarabiliyorsun. Nasıl, ne yapıyor soramadan telefon kapanıyor yüzüne. Çünkü süren doldu.

Hal böyleyken, aklında böyle bir şey yokken ondan gelen telefonun tarifi imkansız. İş umurunda olmuyor, para da öyle, atlayıp taksiye yanına gidiyorsun. Çünkü sadece akşama kadar vaktin var.

Yüzü cıvıl cıvıl anılarını anlattıkça anlatıyor, ev kalabalık, duyan gelmiş, herkes kahkaha atıyor olanlara. Aslında anlatılanlar trajik şeyler ama yanında ya, eğlenceli geliyor herkese. Su gibi akıyor zaman, saatler geçtikçe durgunluk çöküyor herkese. Aydınlıktan karanlığa geçiş gibi, birkaç saat farkla en zıt duygular çarpışmış. Tekrar gidiyor...

İçimiz buruk ama heyecanlıyız, iznim var 4 gün demiş, en iyi şekilde değerlendirmeliyiz diyerek planlar yapılıyor. Hem yakın hem ekonomik olmalı. Sakin yer istiyorum kafamı dinlemeye ihtiyacım var diyor. Gidilecek yer kararlaştırılıyor: KARABURUN

Bu seneki ritüelim sürpriz yaptı bana. Ya saçmalama dedim, sen ritüelsin, monoton olman lazım ne bu aksiyonlar dedim. Akabinde Karaburun tatilimiz başladı.

Karşıyaka'dan İzban ile Halkapınar'a oradan metro aktarmayla Fahrettin Altay'a geçtik. Karaburun dolmuşu hemen kalktı ve yaklaşık 1 buçuk saat sonra oradaydık. Yol fazla virajlı ama keyifli, doğal güzelliği fazla.

Hafta içi olduğu için kalacak yer bulması sorun olmaz diyerek kalma işini gittiğimizde hallettik. Belki çok dolaşmadığımız için bilmiyorum ama bana fiyatlar biraz pahalı geldi. Yani Karaburun da biz tüketiciler yüzünden oldukça şımarmış, gaza gelmiş. Geleceğin Çesme'si olma yolunda ilk adımlarını atmış.

Apart Otel Number One oteli seçtik.

Odalar 2 katlı, asma katta çift kişilik yatak ve yatak odası var. Aşağıda mutfak, kanepe ve portatif yatak... Zorlasan 4 kişi kalırsın zaten nitekim son gün onu da yaptık:)

Denize İncirlikoyda girdik genellikle. Çünkü şezlongları ve koyu gölgelik ağaçlarıyla çok konforlu bir yer. Beach Club gibi ama bangır bangır müziksiz ve giriş ücretsiz. Sadece şezlonga paralı veriliyor ve belediyeye ait bir tesis.
Denizi zaten süper onun için söylenecek söz yok.

İşte böyle bir yer:

Akşam yemeği tercihimizi ilk gece Deniz Kızı Restorandan yana kullandık. Balık taze ve güzel pişmişti ama mezeler tam bir fiyaskoydu. Kalamar lastik gibiydi ve pişmemişti. Bizi cezbeden hemen deniz kıyısındaki masanın boş olması ve kırmızı sandalyeleri olmuştu.

Son gecemizde İskele Restoranı tercih ettik. Mezeler 2 TL daha pahalı ama hem çeşit olarak hem lezzet olarak Deniz Kızıyla kıyaslanamaz bile. Kalamarı da 10 numaraydı.

Karaburun'un en çok sakinliği, doğal güzelliği ve denizi hoşumuza gitti. Akvaryum gibi denizinde saatlerce yüzdük. Manzaraya daldık ses çıkarmadan. Terapi etkisi yaratan doğa bizi iyileştirdi yaşadığımız olayların ağırlığını hafifletti.

Tez zamanda yine gidebilmeyi diliyorum.

Doğa Yürüyüşlerine Başlıyorum- Çünkü İşsiz Olmak Bunu Gerektirir

Her gün bir yeni B. ile karşı karşıyayız. Devamlı aklıma bir şeyler geliyor. İşsizlik herhalde deyip geçiştiriyorum. Dün gece aklıma gelen son fikir yakınlardaki bulunan doğal güzellikleri keşfetmek. Bu fikir aklıma nereden geldi onu da açıklayayım. Yazın Olympos'a gitmiştik ya orda umarsızca dağ taş yürümüştük, baya bir zevk almıştık o geziden. Dün dedim ki kendi kendime, bu iş için taa Olympos gibi yerlere mi gitmek lazım, bulunduğum civarda da elbet vardır doğal güzellikte olan yerler dedim ve araştırmaya koyuldum.

Bu doğa yürüyüşleri için öyle kulübe falan yazılmayacağım. 2-3 arkadaş bu aktiviteyi yapmak için yeterli. (Henüz o 2-3 arkadaşın durumdan haberi yok.)

Bunun için ilk sağlam bir araştırma yapmak lazım, içimden bir ses bolca kaybolacağımı söylüyor.
Allah'tan elimizde internet gibi bir nimet var. Çeşitli gezi bloglarından gezilecek bir kaç parkur bulabilirim diye düşünüyorum. Şuan aklımdan geçen bir kaç yer var.

-Değirmendere Şelalesi:

İzmir’in Menderes ilçesine bağlı Değirmendere köyünde bulunan bir yermiş. Şelale dendiğine bakmayın musluk gibi bir şey:) Yaza doğru gidilirse suya girme fırsatımız da olur. Bunu Hazirana saklıyorum.



-Karagöl:

Yürüyüş parkuru nereden başlar hiç bir fikrim yok ama gidilecek yerler arasında en başta Karagölü koyuyorum.




-Kemalpaşa Nif:



Ve tabiki de Spil Dağı:



Havaların güzel olduğu ilk pazar geziye başlıyorum. Belki de günlük bloğum birden seyahat bloğuna dönüşüverir:)

Haydi görüştük...

İstanbul Ardından...

Selam süper egolar

Geçtiğimiz bir zamanda size gezi planlarımdan bahsetmiştim. Ahanda bu yazıda     http://www.selambenb.blogspot.com.tr/2014/12/spontan-islerin-adamym.html

Şimdi zaman anılarımı anlatma zamanıdır. Taze taze sıcak sıcak...

12 Aralık cuma günü öğlen saatlerinde İstanbul'a varmış bulunduk. Havalananında bizi kötü bir hava karşılamış olsa da eşyaları otele bırakıp attık kendimizi İstiklal Caddesine.

İlk mekan Topshoptu. Malum biz eziğiz bizim buralarda Topshop bulunmuyor. Neyse mağazaya girdik tam çıkıyorken arkadaş heyecanlı bak bak kim var orada diyor. Kadebostany Amina kıyafet bakıyor kendine. Heyecanlandık ve utandık konuşamadım. Bi yandan da mal gibi bakıyoz kıza kız da bize bakıyor. Çıkıverdik oradan. Çıkınca hemen sarıldım telefona arkadaşı aradım. Bilet sorsaydın ya bana ve gaz verme cümlelerinden sonra telefonu kapattım, gazımı almıştım artık hazırdım.

Topshop'a geri döndüğümüzde tabiki de kızdan eser kalmamıştı. İstiklalde sapık gibi arayan gözlerle ilerlemeye başladık. Mangoyu görünce aha kesin burdadır dedim ve daldım içeri. Hedef tam karşımda duruyordu, utanarak gittim ilkokul İngilizcesiyle başladım konuşmaya.

O kadar sıcakkanlı enerjisi yüksek bir hatundu ki, mütevazılığına ve tavrına hayran kaldım. Fotoğraf çekilmek istediğimde hemen karizmatik başkan Kadebostan'ı da çağırdı yanına, kısa bir muhabbetten sonra hoş bir anı ve fotoğraf elde etmiş oldum.

Cuma gecesi planı tabiki de yılların özlenen mekanı Machine Club'tı. Oraya gitmeden önce Küçük Beyoğlunda Hönönö isimli shotlarımızı çaktık. İçiş felsefesi çok eğlenceli. Garson altı kalın bardağı çaatttt die masaya vuruyor, shot köpürüyor ve 1 yudumda içiyorsun.



Oradan Machine Club'a geçtik gayet ölü bir saatte. Enerjimiz yetmedi ve oranın en eğlenceli saatlerine kalamadık.

Ertesi gün nihayet büyük gün geldi çattı. Bok var gibi konser 10'da diye o saatlerde gittik oraya. Tıklım tıkış ve iğrenç bir atmosferde konseri izleyemeden geceyi sonlandırdık. Sahneyi bir 10 sn civarı görebilmişimdir neredeyse. Ama yine de nolursa olsun, bu harika konsere gittiğim için çok mutluyum. Bi daha olsa bi daha gitmem ama İnş İzmire de gelirler diye dua ederim.

Konserden bir sahneyle yazımı bitiriyorum. Hoşçakalın cicişler.

Spontan işlerin Adamıyım

Bayadır yazmamışım içim acıdı, işlerim mi yoğunlaştı ne?

Kadebostany diye tatlı mı tatlı bir grup var, 12-13 Aralıkta İstanbul Hayal Kahvesindeler. Sevdiğim bir grup ama kendilerine taa İzmirlerden konsere gidecek kadar da deli olmam. Sonuçta ne konserler kaçırmış insanım 2 kez Prodigy, 1 Rammstein, Chemical Brothers...bu örnekler uzar gider. Kadebostany'i kaçırsam nolur diye düşünür dururum birkaç zamandır.

Derken cuma günü mesai bitimine saatler kala arkadaşı aradım gitsek mi acaba diyerekten. 5 dakika sonra da kendimi uçak biletlerini almış buldum.

Sonuç haftaya İstanbuldayım aa dostlar.

Ertesi gün de bir Machine Club patlatmayı düşünüyorum. Ahanda şöyle bir yer:

Bir de ucuza kalacak yer ayarladık mı, ohh mis gibi plan.
Bu arada Prodigy'e selam olsun.

When i was a child, i was in Amsterdam...

Hello Kittyler. Az sonra ibretlik bir yazı okuyacaksınız. Hazır mıyız?

Geçen yaz yani yıl 2013 temmuz ayında ani bir kararla Amsterdam turu satın aldım. Çünkü gezilecek her yer bitmişti, çünkü bok vardı bi Amsterdam kalmıştı.

Yazarken bile sinirlendim kendime, neyse.

Yakala.co mudur nedir abidik gubidik bi site var ya nasıl gaza geldiysem oradan Amsterdam turu satın aldım. Cahillik işte. Yok şu parası, yok bu parası diye diye 700 TL lik tur zaten oldu 1000 küsür TL. Neyse dedik Amsterdam görecez işte çılgınlıklar şehri, moralimizi bozmadık.

Çok ani ve araştırmadan karar vermemin ceremesini nasıl çektim anlatamam. Vizenin çıkması az kalsın yetişmiyordu, günübirlik İzmir'den İstanbul'a gittik geldik sapık gibi. (Zaten Vizeyi İzmir'den alamıyor olmak ayrı bir şaşkınlık yarattı bende)

Azcık şans ile bunu da hallettik. Büyük gün gelmişti 4 saatlik bir uçuştan sonra taa ebenin hörekesinde olan otelimize yerleştik. Abi Amsterdam bir avuç şehir ama biz merkezine gitmek için 3 vesait yaptık.

Benim surat 5 karış, fiyatları tlye çevirdikçe deli oluyorum, ne para harcayabildim ne gezebildim, gece hayatını bile göremeden geldim. Bak yıl oldu 2014 ben hala rüyamda Amsterdam'da gece ortamlara aktığımı görürürüm. Bilinçaltımın bana oynadığı oyunlar işte...Bok gibi bir 4 gündü. Amsterdam seyahati nasıl mundar edilir bana fena ders oldu. Bi de şu sonuca vardım. Ben olsam hayatta kendimle tatile çıkmazdım. Ne uyuz ne pislik bi şeymişim.

Bunca şeyin üzerine özgüven kaybıyla memlekete geri dönmüş bulundum. Meğer biz Türkler ne tipsiz bir milletmişiz. Gen havuzumuza sıçayım. Türkiye şartlarında gayet kendimi hoş bir tip sanıyorken orada 160 cmlik boyumla adeta bir böcek gibi hissettim.

Coffee Shoplar iyiydi o ayrı mesele:)

Tatil Anıları ve Depresyon

Bugün tatil dönüşü işe başlamış bulunmaktayım ve şuan itibarıyla kendimi ruh hastası olmuş gibi hissediyorum.

Çok zor da olsa aylardır iple çektiğim tatilimi gerçekleştirdim.
Zor oldu diyorum çünkü başıma bi ton iş geldi. İlk olarak işyerinden izin alamadım, bürokratik sebeplerden. Şeker müdürüm olayı çözse de çektiğim stresi bir ben bilirim.
Buraya kadar her şey güzel hoş, üzerine pazar günü havaalanına gittiğimde check-in işlemini kaçırdığımı öğrenince başımdan aşağı kaynar sular döküldü. Uçak saatleri uymadığı için otogara doğru yola koyuldum bir yandan da çocuk gibi ağlayarak. Otogarda da bilet bulmak ayrı bir cehennem azabıydı sonunda onu da hallettik.
Üzerine 20 TL daha verip 7 saat daha fazla yol gitmek nasıl koyuyormuş insana anlatamam. Yolda tek düşündüğüm şey aylardır iple çektiğim tatilim bok gibi başlamıştı. Bunun tek bi açıklaması olabilirdi, no pain no gain.

Neyseki tatilim umduğumdan da muhteşem geçti. Yeri geldi yağmur yedik, yeri geldi gezmekten ayaklarımız, raftingde kürek çekmekten kollarımız koptu, donduk, üşüdük ama muhteşem vakit geçirdik. hayatımın en iyi tatiliydi diyorum, bu kadar da büyük konuşuyorum. Bi daha o ortamı yakalamak zor olur herhalde.

Pazar günü koşuşturma ve düğün ile geçti gitti.

Pazartesi Antalya Laradaki plajların birinde sakin bir gün geçirerek bol bol deniz kıyısındaki çardaklarda yayılarak dinlendik.



Pazartesi gecesi Kaleiçinde Tudors'a gittik canlı müzik Canbaz diye bir grup vardı biraz değişikti. Değişik derken Yalanı görür Allahhh şarkısından sonra bi baktık Du hast çaldılar, kavram karmaşası:D

İyi bir gruba benziyor; yapacakları, repertuarı çok başka olacak iken diğer gruplar gibi piyasa müzik yapmaya mecbur kalmışlar sadece.



Salı günü tatilin en hit aktivitesini seçtiğim Köprülü Kanyonda Rafting qeyfiXD vardı.



Raftingi bu kadar keyifli kılan botumuzdaki ekibin eğlenceli ve kaptanımızın manyak olmasıydı. Adam en son İranlıların bulunduğu bota O.rospu çocuğu ben o.rospu çocuklarını hiç sevmem diye bağırıyordu, öyle bi manyak. Fun Rafting'ten mavi gözlü, esmer, tombiş abi denk gelirseniz selam iletin benden:)

Salı akşamına yarı ölmüş halde olduğumuzdan bi aktivite yapamadık malesef.

Çarşamba Olympos vakti.

Bu yaşıma kadar gidip de görmediğim için resmen utandım. o neydi öyle ya. burası nasıl bir yer.
Siz değin şansızlık ben diyeyim şans deli gibi yağmura tutulduk o gün. O yağmurda sıcacık denizinde ısındık. Gecesinde Eski Yeni de ateş başında Jehat Hekimoğlu'nun tatlı müziğini dinledik. Başka bir dünyaydı.



Ertesi gün güneş açtı Olymposu güneşli de görmüş olduk gitmeden. Bol bol keşfettik ormanlarını ağaçlara tırmandık.



Perşembe günü Kaş vakti.

Akşamüstü 5 gibi Kaş'a geçtik. Güzel tertemiz bir apart ayarladık hem de baya uygun bir fiyata. Çok ilgili bir yer, gezilecek yerler konusunda da çok yardımcı oldular. Hatta bavullarımız ağır diye garaja kadar getirip götürdüler bizi. Çok tatlı insanlardı.

http://www.kasalibaba.com/transfer.htm

Akşamına güzel bir sürpriz doğumgünü partisi düzenledi dostlarım. Sonrasında Echo diye bir bara gittik süper bir elektronik müzik keyfi yaşadık. İzmir'in gece hayatının ne kadar da boktan olduğuna bir kez daha üzüldüm, lanet ettim resmen.



Ertesi gece Dejavu ve Hijazz a gittik yine harika müzik yine harika atmosfer.

Hijazz



Dejavu



Gündüz ise ilk Kekova turuna katıldık. Bermuda turu seçtik tavsiye üzerine. Yemekler, ilgi on numaraydı.



Ertesi gün Limanağzı beachlerinden Bilal Beach'i tercih ettik ve son günümüzü Kaputaş Plajı ile kapattık.

Bilal Beach



Kaputaş Plajı



Ve son gecemizi rakı-balık-fasıl üçlüsüyle bitirdik.
Tatilimiz adam başı 700 TLye mal oldu bence good fiyat:)

Nereid Meyhanesi

Eylülde Yaz Tatili Stayla

Ne yazı ne tatili diye düşündüğüne eminim sayın okuyucu. Ama ben birkaç yıldır eylülde tatile çıkmayı huy edindim.

İlk yıl spontane gelişen bir planla 12 Eylülde çıkmıştım tatile. Fethiyeye gitmiştim. Nasıl güzeldi anlatamam. Hava yine sıcak ama o bunaltıcı sıcaklardan değil, hafif kırılmış oluyor. Her yer ucuz, o saçma salak insan kalabalığından arınmış ama bomboş da değil. Bi ara dolmuşa bindik dolmuştaki tek Türk ben, arkadaşım ve şöför idi.

İçim içime sığmıyor bugün pazartesi ve ben enerji doluyum. Burada ben ve pazartesinden söz ediyoruz, beni tanısanız hayret etmeniz hat safhaya ulaşırdı. Bu enerjikliğin tek sebebi pazar günü Antalya'ya gidiyor olmam, kafamda deli planlar işyerinde gogıl görsellere bakıp salak salak gülümsememe neden oluyor bu durum. 2-3 aydır benim motivasyon kaynağımdı bu tatil, dönüşünde beni depresyon bekliyor eminim:(

Tatil planlarım:

Pazartesi gece Antalyaya geri dönmelik Olimpos gezisi

Salı Antalya çevresi gezilecek rafting turuna katılınacak

Salı gecesi Kaleiçinde kopkop




Çarşamba sabahtan ver elini Kaş







Paylaştığım fotoların herbirinde bulunmam dileğiyle, hoşçakalın cicişler:)

Alsancaktağı Seviyor, seviliyorum..

Ben mekan konusunda biraz yobazım. Belli bir alışkanlığım varsa bunu bırakmak benim için çok da kolay olmuyor. Ama sevdim mi de tam severim:)

Alsancakta takılanlar bilirler. Bugünlerde herkes aynı şeyden muzdarip. Alsancak özellikle Gazi Kadınlar Sokağı resmen kroların takıldığı yazlık yerlerdeki barlar sokağı kıvamına geldi.

Bizimde buna karşı alternatif eğlence arayışlarımız sürüyor tabiki.

Benim genelde tercih ettiğim takıldığım 3 mekan:


1- Ara Sokak Meyhane

Ara Sokak Meyhane ye henüz 2 kez gitmiş olmama rağmen baya ısındım, ortamdan elektrik aldım ve her fırsatta gitmeye devam edeceğimJ Yeri bana çok güzel geldi, o sıkıcı kalabalıktan uzak diğerlerine göre nispeten daha rahat bir sokakta bulunuyor. Mekanda herhangi canlı fasıl yok ama müzik listeleri oldukça hoş. Sen açık havada rakını yudumlarken arkadan tatlı tatlı Sezen Aksu şarkısı çalıyor mesela. Özellikle mezeleri çok lezzetli, müthiş.

Cumhuriyet Bulvarı, 1480. Sokak, No:6/A Alsancak

Tel: 2324639558

Cep: 532 272 34 92

http://www.arasokakmeyhanesi.com

2-1888

İzmirin maddi durumu iyi daha marjinal tayfanın takıldığı mekan. Eğer piyasa cukka cukka müziklerden sıkıldıysanız tercih edilebilecek mekanlardan.

Cumhuriyet Bulvarı No: 248 2.Kordon Alsancak

Tel: 232 463 18 74

E-mail: info@1888.com.tr

http://1888.com.tr/

3-Drunken Duck

Drunken Duckı Muzaffer İzgü Sokağı'nın güzeli seçtim. Vavien, Green Tonic, The Gaffers ve Başak the Band grupları sahne alıyor. Gruplar birbirinden iyi, repartuarları da öyle. Sağlam bir içki ve kokteyl menüleri var. Yemeklerini de şiddetle tavsiye ediyorum. He bir de bi güzellik yapmışlar, internet sitelerinden rezervasyon yapabiliyorsunuz, hoş olmuş.

Kıbrıs Şehitleri Caddesi 1482 Muzaffer İzgü Sokak No: 15 Alsancak / İZMİR

Tel: 0232 464 84 16

E-mail: info@drunkenduckizmir.com

http://www.drunkenduckizmir.com/